دنیای سه بعدی من

سه نقطه توهم

2012-01-02T13:28:00.001+03:30

زیباترین بود، انقدر که چشم رو میزد، نمیشد بیشتر از چند ثانیه تو چشماش نگاه کرد.
دلنشین ترین صدا رو داشت... نمیشد نقصی توش دید...
بعضی وقتا لبخند میزد و مهربون بود، بعضی وقتا سرد و بی تفاوت بود...
از جنس آدمای عجیب غریب، مثل خودم...
عاشقش شدم...

فهمید ...

تا اوج قله برد و آخرین لحظه بی رحمانه پرتم کرد پایین...
بهم نشون داد که هیچی نیستم...
تنها بود ولی وانمود میکرد که همیشه کسی هست از من بهتر...
فقط میخواست نشون بده دست نیافتنیه...
و ... تو سکوت رهام کرد...
درست مثل خدا...

شاید خدا هم زن هست...

هر چقدر بیشتر میگذره بیشتر به توهم بودنش پی میبرم...
توهم بزرگی که خودم ساختم و نمیتونم ازش فرار کنم...
هیچ کمالی نیست... هیچ پاکی نیست... هیچ بی نهایتی نیست...
حتی آخر جمله ها هیچ سه نقطه ای نیست ...

فقط یک نقطه هست و اونم نقطه پایان.

بهانه

2011-10-19T01:32:00.000+03:30

نه؛ اشکال از دنیا نیست، اشکال از ما آدمهاست که میترسیم خودمان باشیم.

از کودکی یاد گرفتیم که فقط باید چیزی را که از ما میخواهند بخواهیم.
ما همه مرده متولد شده ایم...
مرده زندگی میکنیم...
حتی مرده میمیریم!
و هنوز این تکثیر بی هدف خلقت ادامه داره ...

عشق ، تنفر ، داستان تکراری ما آدم ها

2011-05-10T13:26:00.116+04:30

او بخاطر بی اعتنایی دیگری به خودش، دل تو را می شکند ، تو بخاطر او، دل مرا میشکنی و من دل دیگری را بخاطر تو میشکنم... و باز همه در آخر تنهاییم...

نه نمیخوام حرف ها و حس های تکراری میلیاردها آدم مرده و زنده رو تکرار کنم! هر چند زیبا باشه ولی سطحیه... شعر های عاشقانه با ژست های افسردگی و بی حالی! فحش و ناله از زمین و زمان و آه چرا این شد و آه چرا آن شد!! تا بحال چند بار این مطالب رو نیمه کاره ول کردم و هیچ وقت رو وبلاگ پستشون نکردم... درکش سخته ولی تو دنیای امروز، احساس تو برای هیچ کس مهم نیست جز خودت...
بیخیال! الان داستان فرق میکنه که این مطلب رو پست کردم پس اگه حال و حوصله عمیق شدن تو کوچه پس کوچه های ذهن درگیر من رو دارید بشینید تا چند دقیقه تو دنیای تفکرات من قدم بزنید...
میدونم این پیاده روی یکم طولانیه ولی ارزشش رو داره...
از تیتر مطلب انگار داستان تکراریه عشقه که شاید هزاران رمان و شعر و فیلم و موسیقی براش ساخته شده! و کی حال داره اینهمه نوشته رو اونم روی اینترنت بخونه!!(شخصا نوشته های بیشتر از 3-4 خط رو حتی بهش نگاه هم نمیکنم!) اونم وقتی درباره احساس یکی دیگه هست که حتی نمیشناسیش!! اما حس میکنم تابحال کسی از این زاویه به موضوع نگاه نکرده؟! چرا ما اولیش نباشیم...

امشب با خودم فکر میکردم کی ضربه اول این دومینو رو زد... کی اولین بار عاشق شد و به اون عشق نرسید؟... کی اینهمه درد و رنج و تنهایی رو تجربه کرد؟ و به همه منتقل کرد؟! واقعا اساس این حس چی هست؟ بقول مثلا دانشمندان فقط فعل و انفعالات مادی و شیمیایی و هورمونی بدن و مغز هست؟! یا واقعا داستان عمیق تری پشت قضیه هست؟!

ذاتا آدم مطلق گرا و کمال گرایی هستم و هر چند میدونم تو قوانین جهانی که توش نفس میکشیم همه چیز نسبی هست ولی باز من همه چیز رو در کامل ترین شکلش میخوام... برای همین نمیتونم به حرف های چند محقق و دانشمند با تفکر محدود مثل خودم بسنده کنم و به خودم این فرصت رو ندم که دربارش فکر کنم و ازش بگذرم...
ناخود آگاه از همه این تفکرات میرسی به متافیزیک ، خدا و دین و ... و شروع همه چیز یعنی به داستان خلقت و آفرینش که نسل هاست آدم ها برای فرزندانشون تعریف میکنن...
نه، واقعا این داستان چی داره که تو همه ادیان تکرار شده و هنوز هم تکراری نشده و اینهمه تو دنیا طرفدار داره... تو انجیل و تورات و حتی همون اول قرآن هم نوشته شده و هزاران نفر به نام فرستاده خدا اون رو برای نسل های قبل از ما تکرار کردن!
صرف نظر از قضاوت حقیقی یا خیالی بودن ، با هر تفکری اگر بخوایم منطقی و بی طرف باشیم ارزش فکر کردن رو داره ، تا بحال از زاویه داستانی بهش نگاه کردین؟! میدونم وقتی یه چیزی رو برای خودت مقدس میکنی یعنی دیگه نمیخوای دربارش فکر کنی، رفت تو لیست چیزهایی که من فهمم نمیرسه!! و این از نظر ذهن کنجکاو من مسخره هست!! از نظر من ابله ترینِ آدم ها، خرافاتی ترینِ اون هاست! کسی که بدون اینکه فکر کنه باور میکنه... که من اسمشون رو میگذارم آدم های سطحی و تکراری...
بیخیال مقدمه بسته!! بر گردیم سر اصل داستان!
یه جورایی این داستان (داستان آفرینش) رو میشه یه قصه عشقی اونم در نهایت کمال خودش دونست!

بگذارید عناصر این قصه رو تک تک بررسی کنیم ...
اول عشق بود... و عشق از نور بود... تنها بود و بی هدف میتابید ، بدون اینکه سایه ای بسازد... کسی نبود که او را صدا بزند همه چیز در نهایت خودش روشن اما ناشناخته بود ... کمی اندیشید تصمیم گرفت تا مخلوقی را برای خودش آفرید.... سایه ای هم باشد تا تفاوت زیبایی آن درک شود... چیزی که روشنایی را بشناسد !... و مثل یک آیینه زیبایی ها را به خودش نمایش بدهد...

بیخیال کتابی حرف زدن! تا اینجا درست... زد و آفرید!!...

و ابلیس عاشق ترین مخلوق خدا بود ، موجودی از نوع جن و از جنس آتش با اختیار... او به خاطر عشقش به مرتبه بالاترین و نزدیک ترین فرشته ها رسید!...

حتی هزاران سال قبل از خلقت موجودی بنام انسان اون رو ستایش میکرد و بزرگترین عاشق خدا بود... شعله عشق اون خاموش شدنی نبود ، فقط دوست داشت بالاتر بره... تا خدا آدم رو آفرید... از جنس خاک ، سرد و آرام و بی ادعا... و اون رو بدون هیچ پیشینه و لیاقتی به عنوان عاشق واقعیش به همه معرفی کرد! و از همه خواست که اون رو دوست داشته باشن و همونجور که خودش رو دوست دارن ، حتی اون رو ستایش کنن!...

*فقط یک لحظه خودت رو بگذاری جای ابلیس این داستان، واقعا چه حسی پیدا میکنی؟! شاید اولین دلی که شکست دل ابلیس بود!!
کسی که عاشق شده باشه میفهمه ... وقتی معشوق تو رو نادیده میگیره و چیز دیگری رو بر میگزینه ... از همه چیز متنفر میشی، احساس پوچی میکنی! از درون آتیش میگیری... وجودت بی معنی میشه... برای زنده موندن تلاش میکنی... میخوای ثابت کنی که عشقت اشتباه میکنه! التماس میکنی... دست و پا میزنی... میخوای هر کاری کنی که ثابت کنی اون چیز دیگه سزاوار برتری نیست و این لیاقت رو نداره... ولی چطور میشه عاشق به معشوق خرده بگیره؟! اون هم به عشقی که وجودش از اونه و از هر لحاظ کامل و مطلقه!!
ابلیس راهی نداشت جز تحمل رنج! و خاموش کردن شعله های آتش سوزان درون... سوختن از درون رو هر کسی که عشق رو تجربه کرده باشه میفهمه...
چی با خودش فکر میکرد؟ از دست دادن معشوق بدون حتی انجام اشتباهی... به خودت میگی واقعا چه سر پیچی و بدی از من دیده بود که به این کار راضی شد؟!

معشوق همیشه عاشق رو امتحان میکنه... اون هم معشوقی مثل خدا که به هزاران سال ستایش و عشق راضی نیست و بالاترین مرتبه ها و زلال ترین آیینه ها رو برای خودش میخواد...

ابلیس ناچار بود تا به هر طریقی شده خودش رو از این عذاب راحت کنه... آخر به دام معشوق افتاد و اشتباهی که نباید میکرد رو انجام داد و به معشوق خرده گرفت و به رقیب خودش احترام نکرد ...
و حتی عمل معشوق رو زیر سوال برد...
و به همین دلیل برای همیشه معشوق اون رو از خودش دور کرد...
به همین سادگی... خدا با هزاران طعنه و نفرین اسمش رو به شیطان رجیم تغییر داد و بهش وعده نفرین و عذاب ابدی رو داد...
سالها عشق بازی و فنا شدن در عشق بی انتها تبدیل به نا امیدی و عذاب هجران و دوری بی پایان شد...
میشه به تصمیمش خرده گرفت؟!! امتحان خدا واقعا سخته... بی رحمی خصوصیت معشوق هست...
فقط پاک ترین و زلال ترین ها لیاقت پاک ترین و کامل ترین عشق رو دارن... هر چقدر هم که ارتفاع عشق بالاتر باشه سقوط سخت تری هم داره...
واقعا کسی که عشق واقعی رو تجربه کرده باشه یه لحظه خودش رو توی این داستان جای این کاراکتر قرار بده!!
یه عمر اینهمه نفرین و ناله کردیم به شیطان یکبار هم به داستان از نگاه اون تماشا کنیم!! اول کجا بود و بعد به کجا رسید؟ باور کنیم یا نه اون هم یه روزی عاشق بود... اون هم نه عاشق هر کسی... عاشق کامل ترین و بالاترین معشوق... عاشق سازنده خودش!! از این بالاتر و زیباتر هم هست؟؟!
ابلیس چکار میتونست بکنه بغیر از اینکه حالا که همه چیز رو از دست داده رقیب عشقی خودش رو هم به پایین بکشه!؟
آدم ساده خاکی کجا و ابلیس فرشته کجا...!
جد بیچاره ما بی خبر از همه جا با ساده ترین امتحان ابلیس مقام و مرتبه و اعتبار تازه بدست آوردش رو از دست داد و اون هم تو امتحان شکست خورد و رانده شد...
حالا دو عاشق دل شکسته و دور از معشوق موندن و افسوس ابدی، هنوز قرن هاست بچگانه همدیگه رو آزار میدن برای اثبات عشقشون به معشوق که انگار هر دوشون رو فراموش کرده!! و مثل همیشه تنهایی رو ترجیح میده... و تا الان این داستان ادامه داره ...
مثل تمام نسخه های تکراری این داستان روی زمین... واقعا جریان چیه؟ نتیجش چیه؟ خدا چرا این بازی رو شروع کرد؟ تا کی میخواد ادامه بده این بازی تکراری رو؟ خسته نمیشه؟ کسی روی زمین مونده که دلش نشکسته باشه؟ همه تو این بازی دارن شکست میخورن حتی اونهایی هم که فکر میکنن عشق رو بدست آوردن!... یک معشوق و هزاران عاشق دروغین؟ این همه میخواست نتیجش این بشه که ما آدما بخاطر جنگ بدست آوردن رضایت خدا همدیگه رو بکشیم ، پر از خشم و تنفر بشیم، صبح تا شب به جان همدیگه بیفتیم؟ که چی بشه؟ نه واقعا چه سودی برای خدا داره؟! اصلا این امتحان عاقلانه هست؟! چه چیز غیر از رنج و سختی و عذاب نتیجه عشق هست؟! بیشتر شبیه یه ویروس نابودگر هست که هیچ وقط قربانی خودش رو رها نمیکنه...
شاید معیارهای خوبی و بدی و زیبایی و زشتی از همین نقطه شروع میشه...
تمام جنگ ها و خون ریزی ها و نیستی و نابودی ها بخاطر این حس شدید و بی انتهاست! دوست داری فقط مال خودت باشه... دلت نمیخواد با هیچ کسی اون حس رو تقسیم کنی... میخوای ستایشش کنی... تو راهش فنا بشی... واقعا عشق و جنون چه تفاوتی دارن؟
کم کم دارم همه چیز رو درک میکنم... انگار اینجا یه صحنه هست و ما بازیگر تکراری این خیمه شب بازی هستیم که کارگردانش انگار هیچ وقت از تکرارش خسته نمیشه... به همه یکبار شانس بازی کردن رو میده! شاید بالاخره یکی لیاقتش رو پیدا کرد!!
ولی نه ، خودش هم میدونه هیچ کس لیاقتش رو نداره... آینه از جنس خاک و آتش پیدا نمیشه ... تقصیر ما نیست... اون بیش از حد کامله، و تلاشش بی نتیجه هست... انگار خودش هم میدونه... سرپیچی و گناه رو قرار داد تا بهمون طعنه بزنه! که آره ما اهلش نیستیم! خوب که چی؟ خودت ساختی ، تقصیر ما هست مگه؟! نمیتونی مارو درک کنی که به عذاب و دوری ابدی پاداشمون میدی؟ شاید بخاطر همینه که دوست داشتن بهتر از عشق هست!
کاش میتونستی از خدا بودن استعفا بدی و یک لحظه خودت رو جای ما قرار بدی تا ببینی چه درد و رنجی میکشیم...
میدونی چه حس مسخره ای هست وقتی هیچ چیز کامل نیست؟!، هیچ چیز همیشگی نیست! همه چیز تنفر انگیزه...

خودت میدونی که ما همه راه اون کسی که صبح و شب بخاطر بدبختی هامون نفرینش میکنیم رو میریم...
ولی نمیدونی که وقتی معشوق تو رو نادیده بگیره ، برترین فرشته هم که باشی تبدیل به شیطان آواره میشی...
ما که انسانیم و بقول خودت از پست ترین چیزها ساخته شدیم ، پر از نیاز و بدون هیچ لیاقت....
حالا با من هم عقیده شدید؟ عشق این دنیای ما هم یه کپی نازل از داستان آفرینشه... یه داستان که هر چقدر قدیمی تر میشه بی معنی تر و مسخره تر میشه... و هنوز کسی هست که از تکرارش خسته نمیشه... کم کم دارم آتئیست ها رو درک میکنم... شاید بهترین راه اینه که معشوق رو نادیده بگیری و بهش دیگه فکر نکنی؟ انگار هیچ وقت نبوده و نیست... یه خیال و توهم ذهنی... همه چیز پوکه... ما تنهاییم و اتفاقی ساخته شدیم... زندگی کردن با خیال و دنبال دلیل نبودن راحت تره... یه انفجار بزرگ همه مارو به اینجا کشوند و ما کم کم بسته به محیط تکامل پیدا کردیم! هیچ عشقی نبود ، هیچ خدایی نبود ، هیچ چیز... و ما اینها رو ساختیم تا از تنهایی در بیایم و امید به بعد از مرگ داشته باشیم... آره ما خیلی تنهاییم... ما که از اول بازنده این داستان بودیم چرا به راهی که فقط رنج و عذاب خودمون هست ادامه بدیم؟ میگه اگر عاشقش نباشی برای همیشه تو آتش هجرانش میسوزی... چه برسه به اینکه ازش متنفر بشی و کارهایی که گفته انجام ندی رو انجام بدی...
واقعا این چه جور امتحانیه؟ انگار هر دو طرف باخته... باور نمیکنم به میل خودم تو این امتحان شرکت کرده باشم... یعنی اجباری بوده؟ شاید بخاطر همینه که خودش گفته هیچ موجودی تحمل برداشتن این بار (عشق) رو نداشت و فقط انسان نادان بود که این مسئولیت رو قبول کرد...
بیخیال، راست میگن عشق آدم رو کور و کر میکنه! انقدر زیبا بودی که عاشقت شدیم و چشم بسته غافل از عاقبت کار امتحان سختت رو به جون خریدیم...

همه این تفکرات و تجربیات رو مدیون کسی هستم که به هزار بهانه و طعنه و کنایه، احساس من رو نادیده گرفت...
ندانسته باعث شد خودم رو بیشتر بشناسم... چشمم رو به یه دنیای بی انتهای دیگه باز کرد...
اون هم بازی خورده همین داستان نفرین شده بود و منم وارد این بازی تکراری کرد...
میگفت دیگه احساسی نداره ، دلی نداره که بخواد کسی رو دوست داشته باشه... حتی برای نا امید کردن من نقش آدم های سطحی رو بازی کرد... وانمود میکرد از همه متنفره، حتی از خودش... عشق و دوست داشتن مسخره ترین چیزه و آرامشی در کار نیست... آخرش مرگه...
شاید راست میگفت... راهی که من میخواستم برم رو قبلا رفته بود... حس میکنم منم دیگه دلی ندارم... و دارم از همه حتی خودم متنفر میشم... وتمام این ماجراها برام لوس و مسخره شده...
هر بار به خودم میگم دیگه نباید بهش فکر کرد...

این افکار بی سر و ته تمومی نداره، دیگه صبح شده و وقت برگشتن به نمایش تکراریه هر روز جناب کارگردان عزیز هست! نمایشی که سانس آخر نداره و هیچ کس هم حق گلایه نداره... اسباب بازی های جناب خدا همه به صف، میدونید که ما همه نفرین شده ایم... وقتشه بخاطر همه چیزهای پست و بی ارزش و موقتی به جون همدیگه بیفتیم... عشق؟؟... عشق و احساس کیلو چند؟؟... نه ناراحت نباشید... هر کدومتون یه مدت محدودی بازیگر این نمایش هستید و روز به روز تو این لجن زار بیشتر فرو میرید تا آخر گردنتون هم زیر خاک بره بالاخره یه روز بازنشست میشید... نه نشد دیگه... بهش فکر نکنید... سطحی باشید تا راحت زندگی کنید... به خودتون بگید یکی اون بالا هست که به فکر ماست! همه رو دوست داره، برامون بهشت ساخته! زمین پر از زیبایی و لطافت ساخته!!!
نه عزیز من دیگه گول نمیخورم! دیگه پشت صحنه این نمایش تنفر انگیز رو دیدم! نه، من دیگه بعد از پایان هر قسمت این نمایش بلند نمیشم که برای کارگردان دست بزنم!
بعضی وقتا نادانی بهترین هدیه هست... خوبه که نادان باشیم... حقیقت چیه؟ واقعیت کدومه؟! راست و دروغ چیه؟! خوب و بد کدومه؟ آره... اگه واقعیت رو میخوای همه راه ابلیس رو میریم و تبدیل به شیطان می شیم... تو که ازت چیزی کم نمیشه...
خدایی کن و حالش رو ببر!

پینوشت: بعضی وقت های انقدر تو افکار خودم گم میشم که سوال های اولیه ذهنم رو فراموش میکنم و دیگه دنبال جواب نیستم... انگار تمام جهان به حرف در میان و میگن که اون ها هم خسته هستن از داستان تکراری خلقت...
بدبختی تیریپ رفاقت در حد پیغمبری هم باهاش نداریم که بگیم بامعرفت مرام بگذار خودت از کارگردانی استعفا بده یا بگذار ما از بازیگری استعفا بدیم! واقعا به چی امیدواری؟! الو! اصلا گوش میدی؟! الو؟! مَردی حرف بزن!! حتما باید کارت پیغمبری داشته باشیم تا به ما هم وحی کنی؟ منم میرم آتئیست میشما! بابا یگذره ارزش قائل شو!! بیکاری میسازی به امان خودت ول میکنی؟! حداقل سوسکمون کن فکر کنیم یه نگاهی به ما داری!! نه خداییش نخند!! مسخره کردی همرو بخدا!! آره همه چیز مثل شوخیه!! ولی حس خندش خیلی وقته رفته! تنها کسی که داره به این ماجرا میخنده خودتی...

حرف آخر: من فقط تفکرات خودم رو با شما درمیون گذاشتم ، این به معنی درست بودن یا غلط بودنش نیست ، اصلا هیچ معنی نداره! فکر کنید یه داستان علمی تخیلی خوندین! احتیاج ندارم بهم ثابت کنید که حرفام درسته یا غلطه ... مثل درد دل با یکی هم درد خودم بود... دوست دارم همه بدونن چه حسی دارم... یکمی دلم سبک میشه.... اگر درک نکردید یا حتی نیمه کاره نوشته هام رو رها کردید ، هم درد نیستیم... نیازی به بحث کردن دربارش نیست... نمیخواد مثل همه آدم های ظاهربین و متعصب که تا حرفی از شیطان و خدا و تفکر تو این مسائل میشه، میترسن و زبونشون رو گاز میگیرن و قایم میشن و به دیگران برچسب کفر گویی و شیطان پر ستی میزنن بشین و یا حتی مثل یه عده که از همون اول این ها رو داستان ساخته شده یه عده آدم میدونن و بدون حتی تفکر و با برچسب علم همش رو رد میکنن باشین... فقط گوش کنید و با خودتون فکر کنید کجا هستیم و داریم چیکار میکنیم؟ مثل بچه آدم! همه تو یه چیزایی مشترک هستیم! دو تا چشم داریم دو تا گوش یه دهن! پس میتونیم بعضی حس های همدیگه رو درک کنیم... همین که مثل من یکبار بشینید و فکر کنید برام بسته...
بیخیال، دیگه فقط میخوام با افکارم تنها باشم... تنها کسی که براش مهم هستم خودم هستم!! چی گفتم!!؟؟ وقتی که با خودت حرف میزنی... این یعنی تنهایی!...
بازم، خدا!حافظ!!

زمستان است...

2011-01-28T15:11:00.001+03:30

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است
کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید ، نتواند
که ره تاریک و
لغزان است
وگر دست محبت سوی کسی یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است

نفس ، کز گرمگاه سینه می آید برون ، ابری شود تاریک
چو دیدار ایستد در پیش چشمانت
نفس کاین است ، پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک ؟

هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آی...
دمت گرم و سرت خوش باد...

سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای
منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم
منم من ، سنگ تیپاخورده ی رنجور
منم ، دشنام پس آفرینش ، نغمه ی ناجور
نه از رومم ، نه از زنگم ، همان
بیرنگ بیرنگم

بیا بگشای در ، بگشای ، دلتنگم
حریفا ! میزبانا ! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد
تگرگی نیست ، مرگی نیست
صدایی گر شنیدی ، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
حسابت را کنار جام بگذارم
چه می گویی که بیگه شد ، سحر شد ،
بامداد آمد ؟
فریبت می دهد ، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست...

سلامت
را نمی خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگین
درختان اسکلتهای بلور آجین
زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است ...

فنچ کُشی

2010-03-21T21:26:00.003+03:30

صبح روز اول سال هشتاد ونهه و من در خواب ناز بامدادی...
که یکدفعه با سرو صدا و گریه و زاری مادر گرامی بالای سرم، وحشت زده از خواب بلند شدم!
میگم چی شده ! چرا جیغ میزنی، سکته زدم بابا!! باز عید نشده این فامیل یاد وفات افتادن!؟
از اونجا که همیشه قبل از اینکه تفهیم اتهام بشم و بگن چی شده عملیات تخریب و ترور شخصیت رو من اجرا میشه ، شروع کرد به ناله و نفرین دلسوزانه!
"ذلیل شده چیکار کردی با این پرنده های بی زبون! یه هفته ما نبودیم چه بلایی سرشون آوردی خیر ندیده؟!" من از همه جا بیخبر مثل عمو خسرو تیرتپر! اطرافم رو با تعجب نگاه میکنم که حالا چه خیر شده مگه اول صبحی!؟
بی تفاوت یه جوری که انگار اصلا صدام رو نشنیده با همون حالت گریان میره از اتاق بیرون! تازه میخوام سرم رو روی بالش بگذارم و به این خواب تیکه پاره وصله بزنم که دوباره از اون اتاق صدای داد و فریاد و لعن و نفرینش بلند میشه!
بالش رو محکم میکوبم تو سرم و غرغر کنان پتو رو کنار میزنم و مثل معتادا تو اون حالت نیمه خواب تلو تلو خوران خودم رو میکشونم تا بالکن بی صاحاب!
نگاه میندازم به قفس ، همه چی تاره! یکم چشمام رو میمالونم تا تصویر صاف بشه! بدتر چشمام میسوزه و اشکم در میاد!
بالاخره یه چند پیکسلی دیده میشه! تازه میفهمم که دلیل اون همه ناله و نفرین چی بوده! کل یوم 5 تا فنچ بدبخت کف قفس مثل مردم بی پناه حلبچه دراز به دراز افتادن!
سرم رو برمیگردونم و یه نگاه مظلومانه تحویل مادر گرامی میدم که "حالا گفتم چی شده؟! کف قفس خوابیدن دیگه!"

ابروهاش در هم میره و آماده شلیک الفاظ خشونت بار بعدی میشه که میگم خوب من چیکار کنم دیشب هوا سرد بوده، حتما اینا از سرما یخ زدن دیگه! بیخیال بابا دونه ای چنده مگه حالا!! که جیغ و فریاد و نثار #$%^&#&@#@ ها صحبتم رو قطع میکنه!
بعد از اینکه رگبار نفرین های مادرانه تموم شد خیلی آروم قفس رو برداشتم و بردم تو اتاقم تا حداقل جسد فنچ های بیچاره رو از قفس آزاد کنم!
با خودم فکر میکنم که چرا اینجوری شد! روز اول عید! خیر سر جهان بشریت همه چیز دوباره زنده میشه! این بدبختا مرده شدن که! یکم حوادث هفته قبل که همه مسافرت بودن رو تو ذهنم مرور میکنم! آخه من چیکار کردم که اینا فنا شدن! هر دو روز یه بار که آب رو عوض می کردم! ارزن کافی هم که بود تو قفس! دمای هوا هم که ییهو نمیتونه زیر صفر رفته باشه !

که یکدفعه یاد تجربه شیرین آشپزی شب پیش افتادم! بعد از مدت ها یه ماکارونی چرب و چیل تپل برای تک خوری درست کردم! تنها غذاییه که تو درست کردنش استعداد دارم! موقع آبکش کردن ماکارونی ها چند تاش افتاد کف آشپزخونه! منم برای اینکه حروم نشه برداشتم بردم انداختم تو قفس این فنچا تا یه حالی برده باشن دیگه!
اتفاقا استقبال خیلی خوبی کردن! 5 تایی ریختن سرش بکش بکش و دعوا سر لمبوندن رشته های ماکارونی ، همش رو سه سوت زدن به بدن! منم با یه لبخند رضایت بار از دست پخت خودم برگشتم به آشپزخونه!
یادمه شب که اومدم آب قفس رو عوض کنم! چند تا ازین پرنده های بی زبون رو دیدم که با یه حالت پف کرده هی اینور اونور میپریدن! یکشون هم که انگار آدامس میجوه هی نوکش رو باز و بسته میکرد و به میله های قفس میمالوند ! بیخیال آب رو گذاشتم و چراغ بالکون رو خاموش کردم و اومدم تو اتاق!
خدا رحمتشون کنه!
اینا آخرین نسل باقی مونده از اون فنچ پدر فراری که ازش عکس گرفتم بودن! نور به قبرش بباره چقدر خاطره دارم باهاش!

در واقع پدر این خانواده مرحوم نوه اون فنچ معروف فراری بود که توی عکسش هم معلومه خیلی شبیه مایکل اسکافیلد آروم و مرموز بود و یادمه همیشه بالا و گوشه قفس مینشست و به یکجا خیره میشد! آخرشم که فرارکرد!
نوه بیچاره بعد یک سال کار و همت مضاعف! تازه تونسته بود ماده مرحومه رو راضی به تخم گذاشتن کنه که از شانس بدشون هر سه تا تخمی هم که جوجه شد پسر از آب در اومد و خلاصه این فنچا هم که دیفالت دین و ایمون ندارن ! صبح تا شب بین پدره و پسرا جنگ و دعوا بود سر... ! این فنچ های معروف استرالیایی هم که بدتر دین و ایمون بخوره تو سرشون اصولا وحشی هستن و کاریشون نمیشه کرد !
در هر حال با این اتفاق نسلشون کلیوم منقرض شدن رفت! و دلیل انقراضشون هم من بودم نه یخبندان زمین!
ولی شما جای من، از کجا باید میدونستم که فنچ ها ماکارونی نباید بخورن؟!
اصلا حالا من یه خبطی کردم ماکارونی جلوشون گذاشتم! خودشون نباید انقدر فهم داشته باشن که نخورن؟!
حتی یادمه مخلفات مثل گوشت چرخ کرده و سس هم نزده بودم به ماکارونیشون!
پس واقعا چرا چگونه آیا !؟
خلاصه روز اول عیدمون که زهر مارمون شد!بعد از یه عمر فنچ پروری یه قفس خالی نصیبمون شد!
بدخبتی حالا پدرم هم ازمسافرت بیاد دوباره باید بازداشت و بازجویی بشم و همون اعترافات ساختگی سرما و یخبندان رو بگم که البته اگه لو برم شاید به علت قتل عام فنچ های بیگناه محاکمه و تحریم مالی هم بشم!

پ.ن: ولی خداکنه این روش ماکارونی روی کبوترا هم جواب بده! خسته شدم از این قرقر های اول صبح این کبوترا تو بالکن اتاقم! فردا یه تست میکنم ببینم چی میشه!
پ.ن2: و اینگونه است که یک انسان بیگناه تبدیل میشود به یک قاتل سریالی پرندگان!

پ.ن3: از آنجایی که اسمایلی یکی از رکن های اصلی و همیشه در صحنه پست های وبلاگ اینجانب میباشد ، و از طرفی به لطف قدرت سایبری خیره کننده و کار و همت مضاعف برادران همیشه در صحنه اینترنت تبدیل به نوشتار خالص شده و تقریبا هیچ سرویس دهنده عکس هدایت نشده باقی نمانده ، لزوم استفاده از چیز برای دیدن چیزهای این وبلاگ الزامی میباشد!

بابا آی کیو، بابا نخبه! بابا فرار مغزها!

2010-01-11T02:15:00.010+03:30

داشتم یه مقاله ای رو درباره آی کیو ایرانی ها توی آینده نیوز میخوندم که یاد یه ماجرایی افتادم!

کلاس پنجم دبستان وسط کلاس درس چند نفر اومدن تو کلاس و چند تا سوال درباره جهان و خدا و ... از همه بچه ها پرسیدن و همه فقط نگاه میکردن و فقط من جواب دادم ( شاید بخاطر اینکه تو اون سن هر چی کتاب دینی و مذهبی و تاریخی حتی بی ربط رو که میدیدم میخوندم! ) ، بعد از چند روز دفتر مدرسه اسمم رو صدا زد و گفت با اولیات برو به این آدرس!

فرداش با پدرم رفتیم به اون مرکز ( دفترش توی بیمارستان بقیة الله بود! ) من که نمیدونستم ماجرا از چیه!
دست در دست پدر وارد یه راهروی طولانی شدیم ، فکر کنم طبقه همکف بود. به جلوی در اتاق که رسیدیم در زدیم یه خانوم 30 -35 ساله با روپوش سفید در رو باز کرد و سلام احوال و مثل همه بزرگتر ها دست کشیدن رو سر من بدبخت ! با اون نوازش دیگه تقریبا مطمئن شده بودم میخواد آمپولم بزنه!! چون قبلا تجربش رو داشتم!
اول با پدرم صحبت کرد که من خداییش هیچی ازش نفهمیدم! بعدش دست من رو گرفت و برد تو اتاق ، یه برانداز کردم کل اتاق رو ، نه خوشبختانه خبری از تخت و آمپول نبود! پر قفسه کتاب و پرونده بود. یکم که گذشت خانوم دکتر شروع کرد به سوال پرسیدن ، الان یادم نیست از چیا پرسید ولی تقریبا همه سوالاتش عجیب و غریب بود ، تا بحال هیچ کس این سوال ها رو تو اون سن و سال ازم نپرسیده بود .

بعد از تموم شدن سوال هاش با یه لبخند شیطنت آمیز چند تا کاغذ و فرم طولانی تست هندسی و هوش جلوم گذاشت و یکم توضیح دربارش داد و گفت شروع کن ببینم چیکار میکنی، خودش هم سرش رو برد توی کاغذ ها روی میزش وشروع به مطالعه شد ...
اکثر تست های اولش برام آسون بود ولی کم کم سخت میشد ، اون آخری هاش دیگه مخم رسما داغ کرده بود!

طولش ندم ، بالاخره تموم شد ، حالا یادم نیست زمانش تموم شد یا من زودتر تموم کردم !
در هر حال خانومه فرم رو گرفت و گفت شما لطفا بیرون پیش پدرتون منتظر باشید تا من بیام ... بعد از 10 دقیقه در باز شد و خانوم دکتر با چهره ای متعجب و خندان اومد به پدرم گفت: تبریک میگم ، ضریب هوشی پسرتون 130 هست ، حالا پدرم همینجوری با یه نگاه بی تفاوت به من نگاه کرد که مثلا حالا چیکار کنم! این خنگول که برای رضای خدا یه نمره آدم وار تو کارنامش نداره!
خانومه دوباره دست رو سرم کشید و گفت آفرین پسر زرنگ! ایندفعه استرس نداشتم ، مطمئن بودم از آمپول خبری نیست!
دست در دست پدر قدم زنان راهرو رو به سمت در خروجی ترک میکردیم! منم در حال قدم زدن از پایین به زیر گردن پدرم نگاه میکردم ( قدم نمیرسید خوب! ازون زاویه فقط میشه زیر گردن رو دید! ) و تو ذهنم سوالات تکرار میشد که حالا چی بود مثلا این کارا ، که چی دو ساعت اومدیم رفتیم! نه کارت صد آفرینی نه چیزی! ، ضریب هوشی چیه؟ خنگم یا باهوش آیا!؟
بیخیال ، برای کسی هم مهم نبود ، چون من همیشه توی ریاضیات و محاسبات یه خنگ تمام عیار بودم! برای همین خودم و پدر و مادرم اون نتیجه تست هوشی رو جدی نگرفتیم! در صورتی که اینا اصلا به هم ربطی نداشت!

گذشت و گذشت و تقریبا همه چیز رو فراموش کرده بودم!
از اون ماجرا یه خیلی سال گذشته بود و من الان پیش دانشگاهی بودم که یکی از دوستان پدرم ازم خواست که به پسرش انیمیشن و 3dsmax یاد بدم ! منم تو رو درواسی قبول کردم ، وقتی برای آموزش رفتم دیدم یه پسر فسقل تقریبا اول راهنمایی روی یه صندلی بلند کامپیوتر نشسته ، به زحمت دستش به کیبورد میرسید ! تو ذهنم گفتم حتما داداش کوچیکش هست و نشسته تا بازی کنه ، سلام کردم و نشستم ، خیلی موادب سلام کرد و شروع کرد درباره نرم افزار و علاقش به مکس صحبت کرد!!
من همینجور متعجب نگاهش میکردم، بیخیال!؟!
مثل بچه های هم سن و سالش صحبت نمیکرد خیلی فهمیده تر به نظر میرسید ، دقیقا مثل دوران کودکی خودم! همیشه رفقام از من بزرگتر بودن! بیخیال! در میان صحبت بودیم که پدر مربوطه که نصف موهاش رو از سمت چپ سرش سانتر کرده بود سمت راست خندان وارد اتاق شد و با تعارف میوه و شیرینی روی من خراب شد!
تابلو بود برای چی اومده ، شروع کرد به تعریف کردن از پسر گل و بلبل عینک ته استکانیش! که این پسر نابغه هست ، ما براش فلان چیزو خریدیم ، این امکانات رو براش گذاشتیم! براش کلاس خصوصی گرفتیم ، فرستادیمش بهترین مدرسه تیزهوشان با استاد های خصوصی و ...
منو میگی خودم رو جمع کردم و یه نگاه به پسره کردم به خودم گفتم نه بابا انگار واقعا نوه انیشتین جلومون نشسته! خلاصه حرفای پدره تموم شد و رفت... حالا نوبت خوده سطلان پسرِ گل و گلابِ یکی کدونه بود که از خودش بالا بره !
شروع کرد از کلاس های خصوصیش و استاد ها و دوستاش صحبت کردن تا رسید به بحث آی کیو !
با غرور دست راستش رو بالا برد و عینک گرد ته استکانیش رو جابجا کرد ، و با یه نگاه عاقل اندر سفیح به من نگاه کرد و گفت ضریب هوشی من 115 هست و تو کلاس جزو شاگرد اول ها هستم...!
من که یکدفعه تمام ماجرای آی کیو و اون عدد بی معنی 130 جلوی چشمام ظاهر شد و گفتم حالا این عدد یعنی هوشت چقدر زیاده؟
نگاهش رو برگردوند به سمت مانیتور و گفت البته نه خیلی زیاد ولی توی کلاس جزو بالاترین ها هستم دیگه.
آب دهنم رو قورت دادم! دیگه نوبت منه که جلوی این بچه ننه ی فسقلیِ پولدار یکم خودم رو نشون بدم!
گفتم: البته منم خیلی وقت پیش تست آیکیو دادم ، برگشت و یه نگاه تمسخر آمیز تحویل داد و آروم گفت اوهوم! خوبه! حالا آیکوی شما چند هست؟!
منم با خنده گفتم: اون موقع 130 بود ، الان نمیدونم چنده! شاید حدودای 90-95 باشه شایدم کمتر !
متعجبانه گفت 130؟! جدی میگید؟!
با بیخیالی گفتم: آره ، البته گفتم که اون برای اون موقع بود الان خیلی خنگ تر شدم!
خیلی جدی گفت! نه ، آیکیو ثابته! اگر اون موقع بود پس الان هم 130 هست ! جالبه چون ما تو کلاسمون آیکیو 130 نداشتیم!
معلوم بود جدی داره میگه! دیگه تو چشماش اون تمسخر رو نمیشد دید!
پرسید : راستی کجاها درس خوندید؟
با خنده گفتم : خوب همونجا که همه میخونن! مثل همه تو مدارس دولتی ! نه تو عمرم یه معلم خصوصی داشتم ، نه مثل شما امکانات فضا نوردی! سوم راهنمایی با هزار بهانه و قهر ، پدر محترم رو وادار کردم برام یک دستگاه کامپیوتر پیزوری بخره! و بدون استاد و با کتاب و تمرین خودم نرم افزار های گرافیکی رو یاد گرفتم...
تو واقعیت همه تو خانواده فکر میکنن من یه دست و پا چلفتی تنبل هستم با تفکرات عجیب و خنده دار که حتی یه نون خریدن ساده هم بلد نیست! (*1) هیچ وقت نمره های درسیم خوب نبود، شاید چون هیچ وقت یه صفحه از کتاب درسی رو دوبار نخوندم! و برای همین رفتن من به مدرسه تیز هوشان برای همه خانواده و فامیل بیشتر شبیه یه جک بود!...

پ.ن: حالا تقریبا دلیل اجتماعی نبودنم و درک نکردن اکثر آدم های اطرافم رو فهمیده بودم ... مشکل از منه!
بعد از کمی تحقیق به این نتیجه رسیدم که ذهنم محاسباتی ضعیفی دارم و بیشتر استعدادم به نیمکره سمت راست مغزم برمیگرده ، موسیقی ، نقاشی ، تخیلات و خلاقیت هنری! ولی الان یکم دیر شده ، دیگه دانشجوی مهندسی سخت افزار بودم! و نمرات ریاضیات و فیزیکم همه زیر 10! یه آدم معمولی و تکراری شکست خورده همیشگی ، دیگه وقتش بود دست از تحقیر خودم بر دارم ، بدون اینکه به کسی بگم یا خبر بدم انصراف دادم و جلوی همه خانواده ایستادم ولی برای یکبار هم که شده به مسیری که علاقه داشتم یعنی هنر قدم گذاشتم، هر چند با خود مطلوبم فرسنگ ها فاصله دارم و خیلی دیر راهم رو شناختم ولی پایان دادن به 24 سال سرکوب خلاقیت ارزشش رو داره! یه پیچ رو هم اگر 10 بار کج توی مهره بچرخونی هرز میشه... برای همینه که الان خلاقیتم به شدت کم شده ، تقریبا نا امید شدم از بازگشت به اون دوران باز بودن ذهنم ... ولی با همین نا امیدی ، باری به هر جهت ادامه میدم...

(*1 )( آخرین بار که رفتم سنگک بخرم وقتی نون ها رو برمیداشتم دستم میسوخت و دوباره پرتش میکردم رو توری ها! حدود 10 بار این کارو تکرار کردم (همه مردم تو صف متعجبانه نگاهم میکردن که این دیگه از پشت کدوم تپه اومده! ) تا بالاخره یه دختر از ته صف اومد و تک تک سنگ های داغ روی نون رو جدا کرد و آخر سر همرو گوله کرد و داد دستم! و یه ابرو بالا انداختن تو مایه های هرری!
منم با صورتی سرخ و قلبی مطمئن تشکر کردم و سرم رو پایین انداختم تا از نونوایی خارج شدم.)
توی ساده ترین مسائل روزمره آدم ها مثل رفتن به بانک و حساب باز کردن و پول ورداشتن شوتم! اولین بار نیم ساعت وایساده بودم و از مسئول بانک پرسیدم گفت برو نوبت بگیر! حالا من هر چقدر میگردم ببینم از کجا بگیرم ! سوال کنم میگن از پشت کوه اومده! همه میرفتن کاراشون رو انجام میدادن ، تا بالاخره فهمیدم باید منم برم یه برگه نوبت ازون دستگاه بگیرم ، حالا نمیدونستم کجاش رو فشار بدم که کاغذ بده! همچنین تو ثبت نام دانشگاه و کاغذ بازی های ادارای ، و حتی اولین بار سی دی رام برعکس توی CD-Rom گذاشتم دقیقا مثل برعکس گذاشتن بلیط مترو! و ... خلاصه تو یه مسائلی کاملا خنگم برای همین همه بهم میگن آدم به دور!
خلاصه ما که حروم شدیم رفت ، شما اگر خدای نکرده روزی بچه دار شدید یکم بیشتر هواش رو داشته باشید!
البته اگرم تا حالا یه چیزی شده بودم یا میرفتم تو مایه های فرار مغزها یا بین نخبه های سقوط کرده! پس خدا رو شکر که چیزی نشدم !

من و هدف هایی که تبدیل به آرزو میشوند...

2009-07-05T04:33:00.003+04:30

به عنوان یک جوان شاداب و با نشاط ایرانی همراه با هدف و آینده زیبا و موفق زندگی و افق آینده خود را اینگونه برنامه ریزی خواهم کرد :

1- کار ثابت و با درآمد مکفی تو زمینه علاقه خودم ردیف کنم!
2- دنبال تحصیلات عالیه در زمینه گرافیک و انیمیشن برم!
3- ماشین بگیرم!
4- خونه بگیرم!
5- زن بگیرم!
6- بچه دار بشیم!!
7- بعدی!!!
8-؟!؟
.
.
.

نه واقعا جدی گرفتی؟! lol!

از الان 6 سال وقت دارم!! با این وضعیت موجود خودم و خانواده و جامعه چه غلطی میتونم بکنم؟!
تو قرعه کشی بانک هم برنده 100 میلیون بشم از همون خان اول خونه نمیتونم رد بشم!

نه جدا! بدبینم؟! حالا اصلا من بدبین و همه چیز خوب و راحت و ارزون و بهشت!

این همه زور بزنم آخرش چی بشم مثلا؟! برای عمم پز بدم؟! یا تو آینه خودم رو نگاه کنم و به خودم افتخار کنم که بچم صبح تا شب ونگ میزنه! زنم هر روز میخواد بره خرید یا میخواد جلوی زن فلانی پز بده ،‌پول مفت خرج کردن میخواد! تا بوق سگ باید کار کنم! دیگه وقت رسیدن به علائق اصلیم رو ندارم...
اگه اینجوری باشه که یه چیزی میشم مثل یکی از فامیل های موفق بدبختم! که الان میبینم زوارش در رفته!! لول! هر دفعه دیدمش یه لنگش رو هوا بوده همه جای خونه همه چیز پخش و پلا ... جلوی تلویزیون روشن میخوابه و بچه هاش هر روز با ماشین بابا جون ولن یه ور شهر! زنش دنبال میزانپیلی و چیزامپیلی! حتی غذا هم براش درست نمیکنه! بیچاره الان 60 سالشه و هنوز داره صبح تا شب مثل چیز کار میکنه ، هیچ چی از زندگی نفهمید! اعصاب داغون! ولی مهم اینه که موفق بود و الان مدیر کل هست و هزار نفر زیر دستش چیز میخورن! لول

کلا حس هیچ چی نیست! یعنی ارزشش رو نداره!اگه میخوایم موفق باشیم مثل اینا! یا مثل یه عده دیگه که از دیوار ملت میرن بالا و به یه جا میرسن! نه خداییش یه loser ‌بودن رو ترجیح میدم!
باری به هر جهت! زنده ایم دیگه فعلا! از کجا معلوم همین فردا یه ماشین بهم نزنه نمیرم! :دی چه کاریه اصلا هستیم فعلا دیگه! تو مایه های عاقبت خاک گل کوزه گران خواهیم شد! خودمون که نخواستیم بدنیا بیام اونم تو این زمونه و این مملکت گل و بلبل!
ما جوانان زیر آفتاب امروزیم و پیرمرد های مریض و خرفت و غرغروی فردا!

نتیجه گیری: هیچ کار مهم یا تحول بر انگیزی نمی خوام تا 30 سالگی انجام بدم!تا 30 سالگی که سهله شما بگو تا 300 سالگی...
موتور جت هم رو خودت داشته باشی تا یه جرقه و سوخت نباشه روشن نمیشه! حتی بخاطر سنگینی بدبختی تحملش هم بیشتره ...
این میشه که همینجوری هستیم دور هم ، تو مایه های فحش های ننه بابا ها! مرگ بگیری،‌خرس گنده ،بی مسئولیت! مردشور برده!! :دی

4 سالی میشه همه چیز رو ول کردم ،‌ول که نکردم! دیگه جدی نمیگیرم ، برام اهمیت نداره ،حالا ‌شد یا نشد!... هدف و برنامه و آینده و اینا کشک ...

یه نمونش اینه مثلا نمیدونم 2 سال بیشتره که وسط خوردن یه چلو کباب فرد اعلا این دندون آسیاب سمت راستم تقی از وسط شکست!(تو سماقش یه چیزی تو مایه های سنگ بود فکر کنم :دی) و تا حالا بیخیالی طی کردم و با غذا رو تو اینور لپم میجویدم! الان به عصب و جد و آبادش هم فکر کنم رسیده الان چون کل استخون فکم درد میکنه! حتی حسش نبود از اون موقع تا حالا برم دکتر نشون بدم! هی امروز فردا! ولی مهم نیست! :دی خودش تنوعه! حداقل باعث میشه فکر کنم زنده ام!‌ چون درد دارم ! لول
حالا یه سوال اساسی پیش میاد اینجا!‌ من چرا معتاد نشدم؟! :دی نه واقعا چرا؟!
حالا برید خدا رو شکر کنید که یه موجود خفت کپک زده روحی مثل من نشدید!

نه جدا؟!

2009-02-08T15:13:00.001+03:30

من نمیفهمم آخه 20 هم پز داره!

اصولا از نظر من فقط سه نوع از موجودات هستن که نمره 20 میگیرن !
یک نوع آنها پاچه خاران و دستمال ها میباشند که در نواحی پاچه استادان زندگی میکنند و اکثر آنها جنسیت مونث دارند...
نوع دوم متقلبان بی حیا هستند که معمولا در لای دستمال و در جیب ها وکف دست ها زندگی میکنند...
و در آخر نوع سوم و بدترین نوع آنها که به موجودات خر خوان معروف هستند ، بیشتر آنها معمولا حسود و بی استعداد هستند ، آنها معمولا عینک ته استکانی بر چشم دارند و عاقبت اکثرا جسد آنها را در میان کتاب هایشان پیدا میکنند...

حالا بازم پز داره؟

خاطرات متروکه کودکی

2008-10-06T07:58:00.004+03:30

یاد خاطرات کودکی افتادم! دیشب رو نخوابیدم!
اون همه خاطرات کودکی یادم اومد!

اسمارتیزای مروارید!

آین شکلات های تک تک!!

این رنگ قرمز رنگ اون کاغذش دیوونم میکرد! مثل ح*** ها یک ساعت بوش میکردم!

آتاری!

لاویز!!

عاشق بوی آدامس لاویز بودم!! یه مزه های تخیلی هم داشت اون نارنجی هاش! هر چی غیر استاندارد و غیر طبیعی تر تر بود خوش مزه تر بود!

منو پسر داییم به ویفر رنگارنگ اعتیاد داشتیم! هر روز یه 10 تایی میخوردیم!
به لواشک نازکای قهوه ای! ولی خوشمزه و ملس! هم بود!

آدامس خرسی!! تمبر هندی! آدامس پرستو!
من عاشق کبریت بودم! به بوی گوگردش معتاد بودم! تا ولم میکردن میرفتم میخریدم توپ پلاستیکی هارو آتیش میزدم از بالا قطره قطره ول میکردم رو زمین یه صدای ورتی میداد حال میکردم! به بوی پلاستیک سوختشم معتاد بودم!
یه بقالی جلوی خونه مادربزرگم تو شمال بود اسمش جهان بود ، منو پسر داییم باهاش قرار داد بسته بودیم ، میرفتیم مثل گاو هر روز دوغ میخوردیم! دوغاش مثل الان که نبود!دوغ واقعی بود! توش تیکه های ماست چکیده بود! بدون اسانس، آخره تگری بود ، خفن گاز داشت تمام چشمات قرمز میشد! دوغ آبعلی بود فکر کنم اسمش! تو شیشه های مثل نوشابه عادی بود! فکر کنم نوشته های رو شیشش هم آبی رنگ بود!

این برونکای بی پدر مادر! خیلی از استایلش خوشم میومد! ته خفن بود اون موقع برام!

چوبین بدبخت!با اون ستاره رو دستش ، اون دختره که دامنش کوتاه بود!
یادش بخیر اون غورباقه هه و اون خرسه که رفیقای چوبین بودن هم خیلی باحال بودن!
حیف که نسل جدید دیگه این چیزا رو درک نمیکنه! فقط بچه های دهه 55-65 اینها براشون خاطره انگیزه...

ايران،به سوي جام جهاني

2008-01-30T17:00:00.001+03:30

یک سال بعد در همین موقع
گزارشگر شبکه 3 تلویزیون:
بله واقعا چیزی از ارزش های بازیکن های ما کم نمیشه ...
اون گل اولی که خوردیم نتیجه حماقت مربی ما بود که کریمی رو بخاطر لگد زدن به بطری آب بازی نداد...
روی گل دوم البته میرزاکور هم مثل همیشه اشتباه کرد که شوتی که داشت به بیرون زمین میرفت رو با یک حرکت متحیرانه وارد دروازه خودمون کرد ... البته بعدش دستش رو بلند که به نشانه اعتراض به داور که آفساید بوده... ولی باز هم داوران در حق ما ناجوانمردی کردند... و میرزا پور مجبورشد خودش رو روی زمین بندازه که مثلا مصدوم شدم...
گل سوم هم که با هد زیبای رحمان رضایی وارد دروازه خودمون شد... که البته اگر بازی ادامه پیدا میکرد رحمان به عنوان آقای گل بازی انتخاب میشد ولی حیف شد که این افتخار از تیم ما گرفته شد...
ولی در واقع تیم ما خوب بازی کرد یک تیرک داشتیم و 2 تا کرنر و خیلی از شوت ها هم از 20 متری بالای دروازه گذشت... از حق نگذریم کریمی که در نیمه دوم وارد بازی شد تونست رکورد بزنه و تمام بازیکن های تیم مقابل رو یکبار دریبل بزنه که این در جای خودش جای تشکر داره...
واقعا بحرین حقش نبود تیم مارو سه هیچ توی زمین خودمون ببره...
در پایان بازی هم بحرینی ها پرچم عربستان رو به اهتزاز در آوردن که با تشویق تماشاگران ما مواجه شد...
بله همین الان اعلام کردن که رییس فدراسیون توسط سازمان تربیت بدنی ازل شده ... بله از این طرف هم اعلام کردن که فیفا بخاطر این عمل تیم ملی رو یک سال محروم کرد و ...
البته همه اینها هیچ چیز از ارزش های هیچ کسی رو کم نمیکنه ... انشالله در جام های جهانی بعدی با کمک استعداد های ناب این مرز و بوم بتونیم از گروه مقدماتی بالا بریم...
ورزشکاران ... دلاوران ... خاک تو سران...

بارون

2007-12-08T17:46:00.001+03:30

کاش همیشه بارون بیاد... کاش همه جا تر بود...
هر وقت بارون میاد یه حس زیبا از کودکیم زنده میشه...
وقتی توی شمال ... بوی خاک خیس رو حس میکردم...
نسیم خنک و رطوبت بارون روی صورتم حس میکردم...
پشت شیشه ها بخار میگرفت... با قطره های روی شیشه بازی میکردم...
از هر چی ماشین و دود و آجر و دیوار و ساختمون بلند حالم بهم میخوره...
از آدمای خاکستری و بی تفاوتی که توی کوچه ها از کنار هم با عجله رد میشن...
جایی رو میخوام که وقتی بچرخی تمام اطرافت رو ببینی به جای ساختمون ها بلند و بیریخت از یک طرف کوه از یک طرف دریا رو ببینی...
اون موقع حس میکنم که جوون هستم ...
به خودم قول دادم که یه روز برگردم برای همیشه به جایی که متولد شدم...
پ.ن: نمیدونم چرا این یادآوری ها همزمان شد با گوش دادن آهنگ Brother in arms عمو مارک نافر

سوتی

2007-11-06T23:11:00.001+03:30

سوتی همه بچه ها رو روی دیوار کنار من مینوشتیم..
قدم بلند بود ته کلاس بودم اون گوشه خلاصه رو دیوار رو کسی میخوند منفجر میشد...
متاسفانه من من الان چیزی یادم نمیاد مگر اینکه بریم اون دیوار رو پیدا کنیم بخونیم...
ولی یه سوتی خودم یادمه... بحث بنزین و اینا بود بین بچه ها بعد منم رفتم یه اظهار نظری بکنم...
گفتم آره این گداهایی که بنزین میزنن دستاشون خیلی کثیفه!!
(اون موقع هر چقدر فکر کردم به این کلمه مامور پمپ بنزین نتونستم برسم!! )
یه بارم میخواستم بگم ضد زلزله که گفتم زز زلززه کل کلاس ترکید!!

شی بابا

2007-11-06T23:04:00.001+03:30

یادمه اول دبیرستان یه معلم ادبیات پیر داشتیم...
اولین جلسه که داشت میومد وارد کلاس بشه هنوز وارد کلاس نشد شکمش یه 5 ثانیه زودتر وارد شد ...
من داد زدم شیکم ُ !
وارد کلاس

شد برگشت نگاه کنه کی بوده یکی دیگه از بچه ها رو اشتباه گرفت فکر کرد اون بوده هر چی فحش خفن قدیمی بود بارش کرد!! و رفت نشست ...
یه اسم مستعار (شی بابا ) هم براش ساخته بودم بین همه دبیرستان رسم شد !...خلاصه هر چی بلا من سر این معلم آوردم به نام دیگران ثبت میشد من همش فکر میکردم که این میدونه من دارم این کارا رو میکنم به روم نمیاره...
میخواد حال اساسی بگیره!
خلاصه گذشت این ماجرا ...آخر سال که شد میخواست نمره کلاسی از لحاظ اخلاق و رفتار در کلاس بده دیگه گفتم اینجا دیگه جبران میکنه...
اسم همه رو خوند نوبت من رسید یه جوری نگام کرد گفتم خفت شدم رفت...
بعد صدا زد پسر جان بلند شو... ! بعد رو به تمام بچه ها گفت : ببینید این پسر با این هیکلش ته کلاس نشسته جیک نزده تو کل سال ، من یه بدی ازش ندیدم! آروم ترین و مودب ترین دانش آموز من بوده...
بچه ها رو میگی حاج و واج دهنا باز منو نگاه میکردن و تو دلشون بهم فحش میدادن!
یادمه تو کلاس ما به هیچ کس نمره کامل 5 رو نداد اما تو انضباط کلاسی به من نمره کامل 5 داد!!!
سال های بعد هم معلم ما بود تا سال سوم دبیرستان حسابی باهاش رفیق شدیم دیگه راست راست جلوش میگفتیم شی بابا!! خیلی آدم باحالی بود...
با رفتن ما به پیش دانشگاهی ایشون هم بازنشست شد و از دست ماها راحت شد...خدایش بیامرزاد!!

داستان من و معلم زبان

2007-10-15T18:15:00.004+03:30

کلاس دوم راهنمایی بودم یه معلم زبان داشتیم یعنی ته انگلیش من ، آدم با کلاس و ازین حرفا قیافش شبیه مهران مدیری بود فقط خیلی خوش تیپ تر!
اون موقع من از زبان متنفر بودم ... دوران مدرسه حتما تجربه کردید بعضی از معلم ها هستن که اعصابشون داغون هست یکی ته کلاس نیشش باز بشه یه تِک کل کلاس رو کتک میزنن...
خلاصه اینم ازین آدما بود دست بزن داشت فجیع ...
طولش ندم من تمام نمره هام تو درس انگلیسی بین 8-9 بود! اینم اگر میدید یکی نمرش پایین دهه شهیدش میکرد ، خلاصه هر دفعه یه چک آبدار نثار ما میکرد
اخلاقش اینجوری بود مثلا بقل دستیت نیشش باز میشد میومد تو دهن اون بزنه دمه راهش تو دهن 4 تا میز بقلیش هم میخوابوند یه لگدم تو شیکم پشت سریت میزد...
با همین کاراش میانگین نمره ها رو آورد بالای 15... تمام ترس بچه ها شده بود نمره پایین آوردن تو کلاسش...
یه بار که میخواست امتحان دیکته بگیره قبلش گفت بگیرید یکم مطالعه کنید تا امتحان کلاسی شروع بشه... منم مثل این ابله ها گرفتم لغت هارو هوویجوری! تو خیال خودم تمرین میکردم روی نیمکت مینوشتم اصلا نمیدونستم تقلب و این داستانا چیه بعد همینجور که تو دنیای خودم بودم سرم رو بالا آوردم دیدم مثل ازرائیل وایساده بالاسرم زل زده تو چشمام!
دیگه هیچی نفهمیدم چک و لقت (لقد؟!)! بود که روی سرو صورت و شکم و... میومد با هر چکش میرفتم تو توهم صدای زنگی تو گوشم می پیچید و چشمام سیاهی میرفت
تا میومدی هشیار بشی یه چک محکمتر از قبلی میومد
همینجوری با هر لگدش 2-3 متر پرت میشدم خلاصه تا پشت در کلاس با چک و لقد بدرقم کرد...
طبق عادتش 2-3 نفری هم که اطراف نیمکت من بودن و بقل دستیم هم به باد کتک گرفت ، دو سه نفرم که به کتک خوردن من میخندیدن با مشت و لگد به پشت در راهنمایی کرد... درو بست و بعدشم شروع کرد امتحان دیکته گرفتن...
بعد من گفتم تموم شد دیگه حتما سهمیه امروزمون رو گرفتیم
حالا که پشت دریم بشینیم حرف بزنیم دیگه حواسم نبود بحثمون گرفته بود با بچه ها انقدر چرت و پرت گفتن که من ابله کرکر بلند میخندیدم...
یه دفه تو این میون در باز شدو هیکل استاد با چشمانی پر خون نمایان شد...
دوباره تکرار نمیکنم چه اتفاقی افتاد

فقط یادم میاد که کلاس ما طبقه سوم بود ساختمون یه پله های پهن بزرگ داشت
خلاصه از طبقه سوم تا اول با ضربات تکنیکی استاد همراه با فحش اضافه راهنمایی شدم ، مثل فیلم های کتک خوری جکی چان با هر مشت و لگدی که میزد چند متر پرت میشدم هوا ، بیخیال فقط یادم میاد طبقه اول که رسیدیم همه ریخته بودن بیرون دیگه جلوی مدیر و معلم های دیگه نمی خواست صحنه های اکشن اجرا کنه ، بیخیال شد..
برگشت سر کلاس منم که مثل مادر مرده ها گریه میکردم...
همه منو میشناختن من از بچگی از درو دیوار بالا میرفتم ، کسی نمیتونست یه جا بنشونه منو دهن تمام معلم ها رو *سرویس* کرده بودم
استاده یه سوتی میداد همونجا وسط کلاس منفجر میشدم از خنده... برمشگت گچ پرت میکردم... برای هر معلمی یه عملیات ژانگولر کلاس بهم زنی داشتم
ولی بعد از این ماجرا تبدیل شدم به آروم ترین و موادب ترین موجود قابل تصور، دیگه می تونستم ساعت ها سر کلاس بشینم حتی اگه استادسر کلاس ترکید هم جلوی خندم رو بگیرم کار به کار کسی نداشته باشم ، کلا شدم یه آدم دیگه...
تا همین الان هنوزم رفتارو اخلاقم اینجوری تختی وار مونده...
سال بعدش دوباره همون معلم زبانمون بود ولی اوضاع تغییر کرده بود ...
تمام نمره های زبانم بالای 18 شده بود حسابی هم باهاش رفیق شده بودم و مرامی درس میخوندم...
آخرای سال که شد دیگه همه بچه ها از سروکولش بالا میرفتن همه عاشقش شده بودن ، دیگه خبری از کتک نبود! از لحاظ تدریس بهترین معلم مدرسه شده بود...
سر صف صحبت میکرد سر کلاس شوخی میکرد ، برای ما خاطره میگفت...
اسم این استادمون سهیلی بود یادمه یکبار گفت مثل ستاره سهیل تنها هستم...

آخرین روزای سال سوم راهنمایی بود ، چند دقیقه مونده بود که زنگ رو بزنن درس رو تعطیل کرد...
از همه بخاطر سال پیش عذر خواهی کرد...

گفت : "سال پیش همسرم که تازه هم با هم ازدواج کرده بودیم بر اثر سرطان فوت کرد... و من تنها شدم از همه چیزعالم متنفر شدم و دوران وحشتناک روحی داشتم..."

واقعا هر کسی جای اون بود شاید نمیتونست تحمل کنه...
هنوزم دنبال این معلمم هستم دیگه از آخر سال سوم راهنمایی تا الان ندیدمش ...
خیلی جالبته تو عمرم از کسی کتک نخوردم و کسی اینجوری باهام رفتار نکرده بود ولی نمی دونم چرا احساس دین میکنم بهش...
الان که بزرگتر شدم درک میکنم رفتار اونموقع معلمم رو...
اون رفتار مهم ترین فایده ای که برای من داشت گرفتن غرور و خود بزرگ بینی از من بود ...
بعضی وقتا یه کتک حسابی میتونه مسیر آدم رو عوض کنه و اخلاق آدم رو تغییر بده مثل یه شک!...
خلاصه یادش بخیر هر کجا هستی جناب سهیلی بدون خیلی مدیونتم و هیچ وقت فراموشت نمیکنم و نخواهم کرد...

دانلود ویدئوی اورم جیر جیر سریال عروسکی دوران کودکی

2007-07-17T06:04:00.000+03:30

اینم اورم و جیر جیر ... اون برنامه عروسکی بود که توش یه پرنده کوچولو پرپری بود با یه هلزون شل و وله و یه جوجه تیغی بعد یه موش صحرایی قهوه ای هم اذیتشون میکرد...
همیشه هم آخرش خفت میشد اون موش بدبخت...
یه چند وقت پیش تلویزیون ساعت 10 صبح شبکه دو نشون داد منم سریع با کارت تی وی ضبط کردم حدود 10 مگ هست با کیفیت مطلوب و حدود 6 دقیقه هست...
توی box.net آپلود کردم.. فکر نکنم مشکلی برای دانلودش داشته باشید...

برید توی این لینک و اون فایل
orm-jirjir.wmv
رو دانلود کنین

http://www.box.net/shared/cj03p6p2jc

نمی دونم این دومی هم میگذارم شاید سریع تر تونستین دانلود کنین...

http://www.box.net/rssdownload/77465357/orm-jirjir.wmv

اگر بازم نتونستین که عمرا ولی میتونین توی وبلاگ وردپرسم برید و از
Widget
سمت راست
box.net
وبلاگم به راحتی دانلود کنین..
هر کی هم خواست توی فروم ها یا وبلاگ ها لینک دانلود رو بگذاره مجلی نیست فقط آدرس همین پست رو ضمیمش کنه...
قربون همه...

راستی فید کامل وبلاگ رو توی فیدبرنر اضافه کردم حتما استفاده کنید...
سمت چپ وبلاگ هست همین لوگو آبیه

نسخه نهایی ایمول برای دانلود

2007-05-15T05:12:00.000+03:30

پس از مدت ها نسخه نهایی ایمول با پشتیبانی کامل از زبان فارسی بطور رسمی روی سایت اصلی ایمول برای دانلود قرار داده شد

لینک دانلود مستقیم

Download : eMule 0.48a Final (3.40MB)

صفحه دانلود در سایت اصلی ایمول

در این نسخه مشکلات قبلی ایمول با
UPNP
حل شده و همچنین مشکل نمایش فونت فارسی در اینستالر هم حل شد
تمام مشکلات فونت فارسی در خود نرم افزار ایمول حل شد و شما با خیال راحت میتونید از زبان فارسی ایمول استفاده کنید
برای دیدن لیست تغییرات این نسخه به این صفحه برید
همینطور که میبینید در قسمتی از لیست تغییرات به اضافه شدن زبان فارسی اشاره کرده

-----------------------
- Feb, 09. 2007 -
-----------------------
Ornis: added Farsi translation [translated by Mory Abdi & Ali Mojarad]
.: The calculation of credits given for the first 9MB (less than one part) has been changed slightly to decrease the reward for clients who upload less than one part

-----------------------

در موقع نصب از لیست اولیه فارسی رو انتخاب کنید
در موقع اجرا به قسمت تنظیمات عمومی ایمول رفته و در لیست زبان ها فارسی رو انتخاب کنید
اگر مشکلی بود همینجا کامنت بگذارید یا ایمیل بفرستید

1-Option
2-general
3-Language > farsi
4-OK

موسیقی تصادفی یا آزمون و خطا

2007-04-29T17:39:00.000+03:30

راستش درباره این نوع موسیقی کمتر صحبت شده...
این موسیقی هست که افراد بدون دانش وآگاهی لازم درباره مبانی موسیقی و آهنگسازی و تنظیم بصورت سعی وخطا و حسی شروع به ساختن ملودی های درون ذهنشون توسط ابزار های مدرن کامپوتری میکنن...
ابزارهایی که با شبیه سازی تمام آلات موسیقی بصورت دیجیتال یا استفاده از ساند فونت ها باعث میشن که بتونیم یک کنسرت بزرگ رو بدون دردسر محدودیت ساز شبیه سازی کنیم
کسانی که بیشترعلاقه به شنیدن آثار موسیقی دارن برخی مواقع در ذهنشون ملودی هایی رو اتفاقی می سازن که برای به ظهور رسوندن اون احتیاج به ابزار و آلات و آموزش نحوه استفاده از اون ابزار رو دارند..
در دوران ما به لطف ابزارهای دیجیتالی هر انسانی که در خودش استعدادی از موسیقی رو میبینه می تونه به این دنیا توسط این نرم افزار ها وارد بشه...
من در این پست دو نرم افزار مخصوص به این کار رو برای دانلود قرار میدم و همچنین قطعاتی از آهنگ هایی که خودم توسط این نرم افزار ها ساختم رو برای دانلود قرار میدم که کسانی که مثل من علاقه به ساختن موسیقی و ظهور حس درونیشون دارن بتونن از اون استفاده کنن...

FL-STUDIO

این نرم افزار یکی از پیشرفته ترین و کامل ترین نرم افزار های ساخت موسیقی استدیویی هست که افراد حرفه ای موسیقی هم از اون برای میکس و یا تنظیم موسیقی استفاده میکنند
برای استفاده مطلوب از این نرم افزار شما نیاز به کارت صدایی قدرتمند و یک دستگاه ورودی مثل کیبورد یا سینتی سایزر و البته حتی کیبورد کامپیوتر هم برای نواختن موسیقی در این نرم افزار کافیه ولی برای ساختن موسیقی های حرفه ای تر نیاز یه سخت افزار های نواختن موسیقی برای ایجاد ریتم مناسب در نرم افزار احتیاج دارید

لینک دانلود این نرم افزار از تورنت
FL Studio v7.0.0 XXL 75 MB Full Version
توجه برای دانلود این نرم افزار شما به برنامه ای برای دانلود تورنت مثل میکرو تورنت احتیاج دارید
تصویری از این نرم افزار

Dance EJay

نرم افزار دیگری که بیشتر برای تنظیم و ایجاد ریتم بکار میره این نرم افزار شامل کلیپ های کوتاه و لوپ شده هست با این نرم افزار حتی کودکان هم میتونن موسیقی دل خواهشون رو بسازن ولی با محدودیتی به اندازه کلیپ های گنجانده شده در این نرم افزار
البته اگر شما حرفه ای باشین میتونید ملودی های خودتون رو ضبط کنید و با این نرم افزار اون ها رو تنظیم کنید
در واقع این نرم افزار میتونه مانند کنار هم گذاشتن تکه های یک پازل ساده و سرگرم کننده باشه ولی شما میتونید با کمی حوصله کارهای حرفه ای هم از اون در بیارید
لینک دانلود این نرم افزار از تورنت
EJay 7 1GB Full Version
تصویری از این نرم افزار

حالا نوبت به قسمت آخر این پست میرسه و اونم دانلود آهنگ هایی هست من توسط این نرم افزارها ساختم
درسته من هم جزو همین افراد هستم که با آزمون و خطا و به نوعی از موسیقی به نام تصادفی لذت میبرم
شما هم میتونید شروع کنید به ساختن ملودی های درون ذهنتون ...
البته این افتخار نیست که بگیم بدون بهره داشتن از آموزش مبانی موسیقی اینکار رو میکنیم ولی بهتر از این هست که همون استعداد نهفته خودمون رو بدون پرورش دادن سرکوب کنیم...
به این دلیل به این موسیقی تصادفی میگن که مثلا من قطعه ای رو با بازی با کیبورد اجرا و ضبط کردم حالا اگر کسی به من بگه که دوباره این قطعه رو برای من بزن من از اجرای دوباره اون قطعه بطور کامل و مثل دفعه اول عاجزم
مگر اینکه پس از بارها تمرین هم دست و هم گوشم به اون عادت کرده باشه...
ولی کسانی که از نت استفاده میکنن براحتی میتونن موسیقی خودشون رو بارها تمرین و یا بصورت زنده اجرا کنن...

به آهنگ هایی که من توسط این نرم افزارها ساختم گوش کنید
شما هم اگر علاقه به موسیقی دارید می تونید از همینجا شروع کنید

ساختمFLStudio دانلود آهنگ هایی که توسط

End-Of-The-Way.mp3
End-Of-The-Way(remix).mp3

Sample from FLStudio And i play Guitar Electric:

MoryEdit-1-Fuego-Reegz-Aura.mp3
MoryEdit-2-Fuego-Reegz-Aura.mp3

ساختمDance Ejay 2 دانلود آهنگ هایی که توسط

Energetic-Life.mp3

OverMusic.mp3

PSR -2100 و در آخر آهنگی که توسط کیبوردم زدم

DreamMoment.mp3

آهنگ ها ارزش گوش دادن رو داره حجم هاشون هم پایین هست
لینک گوش دادن به موزیک ها
منتظر نظراتتون هستم
امیدوارم این مقاله مفید بوده باشه تا بعد خدانگهدار

دانلود آهنگ های سریال ها و کارتون های دوران کودکی

2007-04-22T00:24:00.001+03:30

یه لینک با حال پیدا کردم که حسابی نوستالژیک هست برام... لینکش رو توی بالاترین پیدا کردم ...
سريال‌هاي اوشين، هانيكو، از سزمين شمالي ، شرلوك هلمز، خانم مارپل، بازرس، ارتش سري، دريك، و... كارتون‌هاي پلنگ صورتي، پت و مت، باخانمان، آن شرلي، بابالنگ دراز، بنر، هاچ زنبور عسل، خونه مادربزرگه، موچه و مورچه خوار، بچه‌هاي كوه تاراك، بامزي، گربه سگ، مورچه سياه، گروه شينسن، گاليور، حنا دختري در مزرعه، كاراگاه گجت، جزيره ناشناخته، ميتي كومان، معاون كلانتر، نل، اورم و جيرجير، پپرو، پينوكيو، پرفسور بالتازار، ركسيو، رمي، رابين هود، تام و جري، واتو واتو، زي زي گولو، آقاي سكسكه، الفي، علي كوچولو، گلنار، جيمبو، خاله ريزه، سايمون، اسكيپي، زبل خان و...

خودم همشو دانلود کردم خیلی باحاله...

~~http://www.cs.princeton.edu/~mohammad/Music~~

این فایل زیپ رو اتچ کردم توش یه فایل تکست هست که ایمپورتش کنید توی دانلود منیجرتون خودش تمام لینک ها رو دانلود میکنه بدون اینکه کل سایت رو گشت بزنید...
~~لینک فایل~~

ویرایش 2011:
قابل توجه دوستان ، این پست مربوط به هزاران سال پیش از تاریخ هست برای همین لینک ها نابود شده ولی تمام آهنگ ها رو میتونید توی وبلاگ دوست خوبم http://1asheghane.com/?p=165 ببینید
پ.ن: به سلامتی بلاگر هم فیلتر شد و ما از وبلاگ نویسی راحت شدیم...
فعلا

اضافه شدن زبان فارسی در نسخه جدید نرم افزار ایمول emule

2007-04-19T20:46:00.000+03:30

دیروز ایمیلی داشتم از ادمین بخش ترجمه ایمول که نسخه بروز شده متن ترجمه ایمول رو برای ویرایش مجدد و اضافه کردن ترجمه استرینگ های جدید برام فرستاده بود... ظاهرا نسخه جدید ایمول همین روزا هست که بیرون بیاد
در نسخه جدید ایمول همونطور که قبلا گفته بودم زبان فارسی اضافه شده و همچنین مشکلات ترجمه رو برطرف کردم و حتی اینستالر ایمول رو هم ترجمه کردم
خبر خوبی که میتونم درباره نسخه جدید بگم اینه که این نسخه مشکلات قبلی که در ویندوز ویستا داشت رو برطرف کرده و قابلیت استفاده چند کاربره یا مولتی یوزر رو اضافه کرده یعنی شما بر خلاف گذشته میتونید تنظیمات و دانلود های خودتون رو بطور مجزا از یوزر های دیگر کامپیوتر داشته باشید و هر کاربر تنظیمات مخصوص به خودش رو داره
وقتی نسخه جدید اومد میتونید از بخش زبان فارسی اون استفاده کنید
تا تونستم ترجمه رو کاربر پسند و قابل فهم کردم امیدوارم که خوشتون بیاد

کسانی هم که میخوان تا قبل از اومدن نسخه جدید از زبان فارسی استفاده کنن میتونن از ترفندی که در این لینک توضیح دادم استفاده کنن
به امید روزی که تمام نرم افزارهای دنیا فارسی شده باشند

جوابیه (طنز) مسئول شهرداری تهران به آلودگی هوای تهران

2007-01-29T09:04:00.000+03:30

خبرنگار:ببخشید با این وضعیت آلودگی هوای تهران به نظر شما چه راه کاری میتونه به پاکیزه شدن هوای تهران کمک کنه؟

سخنانی که می خوانید جواب مسئول محترم ودلسوز (و همچنین باسواد) شهرداری تهران به خبرنگار ماست!!(با لحجه پدر نازی آقای بردبار بخونید)

ببین عزیزم این حرفا رو ولش کن مگه نون تو رو ییهو آجر کردن که شکایت میکنی شما چرا بدبینی مشکل نداره که هممون با ماسک شیمیایی اینورو اونور میریم مگه 8 سال شما نجنگیدید ما خارج بودیم الانم همون! اصلا با این کار یاد و خاطره 8 سال دفاع مقدس رو ییباره زنده میکنیم عزیزم...
همیشه یه راهی هست اینو بدون عزیزم تحقیق کن همینجوری ییهو حرف نزن تازشم روزا چراغای خیابون ها رو روشن میگذاریم تا نور باشه توی این همه دود تازه خیلی هم قِشنگ میشه مگه تا حالا کنسرت نرفتی تو نور رو از لای دود میدن بیرون به اون قِشنگی بهتر از آسمون آبی هم میشه شما که جوونی که باید حرف منو بفهمی عزیزم تازه میدونی یه کنسرت رفتن چقدر گرون درمیاد تازه موسقیشم توی ماشینتون گوش میدی با این کارم ما ییهو یی کارهای فرهنگی رو به صورت رایگان عمومی میکنیم!

تازه داریم ترن هوایی می زنیم میدونی چقدر آدم توش جا میشن زیر زمینم می خوایم سوراخ کنیم برای مترو تازه میدونی چقدر جا باز میشه تازه گداها و متکدیان هم میتونن برن تو مترو بخوابن تازه هنوز تکنولوژی پیشرفت نکرده وگرنه یه طبقه روی شهر و زیر شهر هم میزنیم بعد حتی می تونیم ییهو کوه ها رو منفجر کنیم توش شهرک درست کنیم بعدشم از کجا معلوم هر انسانی بعد از یه مدتی به محیط اخت پیدا میکنه و ژن هاش تغییر میکنه عزیزم دیگه نسل بعدی ریه هاشون بدون سرب اصلا کار نمی کنه اصلا غِلط میکنه که کار کنه مگه ندیدی این ماشینای قدیمی انقدر بنزین با سرب خوردن وقتی بنزین بدون سرب میریزی توشون ریپ میزنن اینا مگه فرقشون با تو چیه اونموقع مجبور میشی ماشینت رو حتی تو خونتم روشن کنی تا بتونی نفس بکشی !
آره عزیزم از زوایای گوناگون باید به مسائل نگاه کرد اصلا باید تمام کوه ها رو منفجر کنیم که از بالا هوا بیاد اینا جلوی نورم گرفتن حتی همین برج میلاد رو هم باید منفجر کنیم میدونی همین چقدر جلوی باد رو می گیره مگه نشنیدی برو کنار بزار باد بیاد ماهم باید بریم کنار دیگه من نمی دونم کدوم ابلهی این برج رو اینجا گذاشته نمی گه ممکنه ازتو اون خونه های مردم رو دید بزنن مگه خودشون خانواده ندارن اصلا شاید هواپیماها جلوشونو نبینن تو این دود همیجور ییهویی تِصادف کنن اونوقت میخوای چه غِلطی بکنی ...ها... مشکل اینجاست عِزیزم هر چی میکشیم از دست این کوه دماونده این دیو سفید پای در بنده!!
اصلا جمع کن بساطتو باید کل کوههای ایران رو ییهو منفجر کنیم تا هوا از اینور ایران تا اونر ایران راحت رد بشه اصلا کوه اینجا چه غِلطی میکنه جلوی هوا رو میگیره بره یه جای دیگه چرا ما جامونو تغییر بدیم خب جای کوه رو تغییر میدیم دیگه اونوقتم احتیاجی به سازمان هواشناسی نیست (به این میگن تِمرکز زدایی همراه با کوچک کردن حجم دولت) چون کشور صاف میشه و هوای همه کشور ییهو یی مثل هم میشه!!
به این میگن عدالت محوری...اونوقت دیگه اون کارشناس هواشناسی نمیاد ییهو بگه "هوا کمی ابری با باد ملایم همراه با طوفان و تِگرگ در نِواحی بافشار رگبار و رعد و برق و سیل و در نواحی پرفشار کم فشار و درنواحی کم فشار پر فشار با وزش برف و بارش باد می باشد گفتنیست از خانه های خود خارج نشوید مگر اینکه تا اطلاع ثانوی خلافش ثابت بشود!!" با این کار وقت مردمم گرفته نمیشه و اخبارم زود تموم میشه آره عزیزم این بجای تِشکرته خاک بر سرت کنن آخه جوون بدبخت ما مسئولان خدوم این همه امکانات رفاهی برات ایجاد میکنیم بازم بر عِلیه افکار عمومی تِشنج ایجاد میکنی!! تو غِلط میکنی (این جاشو با صدای خان قلی خان بخونید )آقا اصلا بگیرید این رعیتها رو اینا تو املاک ما چیکار میکنن پدرسوخته ها!!!
من نازی رو طلاق نمیدم پدر اصلا من چیکار کنم هوای تهران آلوده هست مگه من گفتم اینهمه ماشین بخرن به من چه که وسایل حمل و نقل عمومی نیست مگه من گفتم همه کشور بیان تهران جمع بشن ... من نازی رو طلاق نمی دم پدر .... فروغ بابا مربا بده بابا...خان والا برادرتان منصور خان آمده اند ... لال شو حیف نان ...لال میشویم خان والا...
ایوو تو ورچلسبیده کرمچنگ حالا واسه من سخنرانی میکنی چرمچلوک اووووووووووووممممممم ایوو تو ورچلسبیده کرمچنگ حالا واسه من اووووووووووووممممممم ایوو من اینجا چیکار میکنندنده اوووووووووووومممممم ایوو این مزخرفاتو کی به نام من تایپ کردندنده اوووووووووووووووومممممم
قل مراد میخواد بخوابه !!تو غِلط میکنی ... ها ... به ملوس فحش دادی (...) بگیر ... @#$%
می خوابیییییییییییییییییییییییییییییم

فعلا خدا نگهدار حتما نظرتتون رو راجع به این متن بالا که نوشتم بنویسید....
اوووووووووووووووووووممممم ...
ایوو من اینجا چکار میکنندنه اییووو اینجا کجایندنده ایوو اینارو کی تایپ کردندنده !؟
اوووووووووووووووووومممم ...
SEND میکنییییییییییییییییییم
ها(...) به ملوس فحش دادی!

شروع

2007-01-04T05:00:00.000+03:30

سلام
در این وبلاگ درباره همه چیز های مورد علاقه ام مثل انیمیشن های سه بعدی و خبر های روز و موسیقی های مورد علاقه ام واخبار سخت افزار و گاهی هم مطالب طنزحرف میزنم...... این فعلا شروع بود ... تا بعد
پروفایل کارهای گرافیکی من
وبلاگ انیمیشن های من

From My 3D Works